przeraża mnie ta pustość z zewnątrz
nawet woda z nieba nie zapełnia przestrzeni
nawet dym palonego tytoniu nie wabi
nie ma się kto spieszyć
kłamać, tęsknić

a ja łażę po tej próżni melancholii jak po linie,
choć tracę równowagę nie spadam w dół

jak to jest, że nikogo nie ma,
kiedy ja jestem

kiedy ja jestem w potrzebie

~Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz

 
 
 

Mówi, a ja nie rozumiem,
o ludziach, co już nie żyją,
Albo o tych, w których istnienie powino się wątpić,
Stworzonych przez chorych psychicznie,
użalających się nad sobą
waletów, którzy w głowach normalnym chcą namącić,
Mówi o dzielności.
Ludzie czynów,
bohaterowie,
wielbieni, czczeni,
obrzydliwie podziwiani, kochani,
beznadziejnie zachwycający.

A ja mówię:
niech zcieknie chwała,
ten gęsty smar słodyczy.
diamenty, dwory, majątki niech stopią  się
i rozpłyną.
I kim jest bohater,
bez wszystkich, którzy o nim mówią,
bez legend i bajek,
bez kłamstw i kłamstewek,
kim jest ten człowiek?
Sprzeczny rycerzowi,
książętom na koniach,
boginiom, faraonom,
kopciuszkom,
kim są ci ludzie?

Bez płaszczy kolorowych
banialuk,
z codziennością, drogą bez map,
o pustym podniebieniu  i koszmarach,
bezbronnością, samotnością, niemocą
owiani.
Widzisz to?
Znasz to.

Potrzeba im banalnych ludzi do chwały,
ale czy takiego zaszczytu Tobie brak?

Po co  wyidealizowana osobowość
w wadliwym  świecie,
perfekcja pokryta skazą fałszywych słów ?

Większyś od niego, choć on na podeście.
Wyższyś o cnotę.

Rób swoje,
bądź sam sobie sobą
z defektem,
z głową.
Taki sam jak oni, niby dla świata, lecz w gruncie dla siebie,
spróbuj być sobą sobie, lecz jednak dla wszystkich.

Ludzie tak naprawdę mogą mieszkać tylko w innych ludziach. Depresja to nic innego ,jak bezdomność. Na depresję cierpią ludzie, którzy nie mają w kim mieszkać.

~Wojciech Kuczok

'Old long since gone, now way back. Wherever you're goin, wherever you've been, waving good bye at the end of the day' ~Tom Waits, Take it with me

https://www.youtube.com/watch?v=Dixxse4dpQ4

Gdzie szukać?
Gdzie nie szukać?

Jest zmęczona.

Kolejny raz bazgrze błędne koło

wspomina, przestaje, kocha,
rezygnuje, wspomina, przestaje,
kocha, rezygnuje, wspomina,
przestaje.
zatrzymuje się i tak trwa

Czy szukać?

z dziurą po sercu
trwa tak i czeka

impuls

pusta
nic w niej nie ma

skończyło się serce,
ale czy kiedyś zaczęło się

na dobre?

mówiła jak do pamiętnika,
nie chcąc o tym nawet wspominać.
A mówiła, nie po to by ktoś się dowiedział..
Szukała na głos rozwiązania,
żeby usłyszeć
co ją 
pochłania
w co
brnie

i nagle niema

nieposkładana, niezałatana,
nieuświadomiona
nikt się nie wzruszy
nie znajdzie serca, nie przyniesie

Niech  go nie szuka, on jej nie szuka
on istnieje już nie dla niej.

A może nie.

(...)
Potem wyśnimy sen kolorowy, sen malowany
Z twarzą wtuloną w kotlet schabowy, panierowany.
My pełni wiary, choć łeb nam ciąży, ciąży jak ołów,
Że żadna siła nas nie pogrąży. Orłów... sokołów...
(...)
Cham lub bohater. Polska sobotnia alternatywa.
(...)

~Wojciech Młynarski, W Polskę idziemy

dlaczego kiedy chcę spróbować
pojawia się ta zmora

pięścią ciska w żołądek i sypie piaskiem w oczy.

jej świdrujące ślepia chłoną moją odwagę

i waham się
ryzyko czy eksodus

te godziny nieprzytomności
zatrzymana chwila bez oddechu

mętlik zaćmienie zmieszanie

gubię racjonalne myślenie
tłumię z czasem poszukiwnia racjonalnego sposobu
w pustej kukle
co się w nią wgapiam

nie przyszła zabić
przyszła pastwić się i dręczyć i trorturować
na żywca wyrywać ostatnie nadzieje
z impetem wbijać naostrzone uśmiechy wrogów

przyszła więzić w rozdarciu
i głodzić od kurażu żeby później karmić karmą wyrzutu

wszyscy słyszeli o wolnej woli
ale gdzie ona jest

skrupuły ją ograniczają
czasem dobrze że są
a czasem szkoda